Vrijwilligersreis India: van dag tot dag

IndiaHabitatForHumanity13

De familie

Een vrijwilligersreis is niet een last-minute reis die je zo even online boekt. Er vergt heel wat voorbereiding. Eenmaal op plaats van bestemming is het eerst even wennen. Lees mee met de unieke avonturen van gastblogger Barbara tijdens haar bouwreis in India.

Barbara vertelt…

Aan de slag!
Maandag 7 oktober, onze eerste werkdag. Vol enthousiasme en nieuwsgierigheid stappen we de bus in. Het dorpje waar wij gaan werken is ongeveer 10 minuten verwijderd van ons hotel en heet Kottakuppam. Aangekomen worden we verwelkom door een groep vrouwen uit het dorp die ons meenemen voor een welkomstceremonie compleet met bloemenketting en een rode stip op ons voorhoofd. Daarna bekijken we het huidige huis en een huis in aanbouw van een gezin die via Habitat een huis bouwen. Het huidige huis van deze mensen is circa zes vierkante meter en hier woont een gezin van vier personen. Ze slapen, koken, wonen en bidden er. Het huis is van gevlochten bladeren dus niet 100% waterdicht. Als hier het regenseizoen is houd je dus niets droog. Wij zijn onder de indruk dat mensen zo kunnen wonen, maar ook zijn we verbaasd wat een ruimte je kan creëren!

IndiaHabitatForHumanity9

Welkomstceremonie

Het huidige huis wat vervangen wordt

Het huidige huis wat vervangen wordt

IndiaHabitatForHumanity

De fundering

Kansen van beton
Er ons uitgelegd welke kansen wij deze mensen bieden met dit project van Habitat. Het gezin kan net rondkomen en soms een beetje sparen. Maar doordat het huis vaak lek is zijn de gezinsleden met regelmaat ziek. Dit houdt in dat de ouders niet kunnen werken en kinderen niet naar school kunnen gaan. Ook insecten en ongedierte komen makkelijk het huis in en nemen ziektes met zich mee. In hun stenen huis zijn ze droog. Het huis staat hoger en loopt niet onder bij veel regenval. Beestjes komen ook minder makkelijk binnen. De ouders kunnen meer dagen werken. Als de kinderen niet ziek zijn maken ze zich minder zorgen en kunnen ze productiever zijn op hun werk, waardoor de kans op promotie vergroot. Door een hoger inkomen kunnen zij hun kinderen ook langer naar school sturen. De kinderen kunnen hierdoor gaan studeren met kans op een, misschien wel betere, baan dan hun ouders. Normaal zouden ze zich net kunnen onderhouden, dit project geeft ze een kans om te groeien.

Gemotiveerd aan het werk
Mooi verhaal en dus gaan we nu vol goede moed aan het werk. Wij gaan naar het huis van Go en zijn vrouw Sarkunam waarvan nu de fundering is gegraven en de basis ligt. Met dertien man moeten wij met een hele lading zand de fundering vullen. Wij maken een mooi treintje en houden de vaart erin. Gaat niet slecht voor een eerste keer. Regelmatig moeten we stoppen om te drinken. Toen er gezegd werd dat we vier tot vijf liter water moesten drinken op een dag dacht ik dat dat onmogelijk was voor mij (slechte drinker), maar voor de lunch zat ik al op twee liter dus ik lag op schema. Tussen onze werkzaamheden door komen verschillende nieuwsgierige dorpsbewoners een kijkje nemen. Sommige kinderen hebben vakantie en spreken wat Engels. Daar kunnen we dus wat woorden mee wisselen.

Vertrouwen en oordelen
Op dinsdag wordt onze groep opgesplitst. Acht van ons gaan door met het huis van Go en Sarkunam en de overige vijf, waaronder ikzelf, gaan helpen bij het huis van Baltaraman en zijn vrouw Radji. Hij is zelf al aardig gevorderd. De voorgevel moet nog gemetseld worden met een deur- en een raamkozijn erin. Ook zijn patio voor het huis metselen wij en wordt gevuld met puin uit het huis. Zijn huis is gebouwd tegen het bestaande huis van zijn broer en het oude pleisterwerk moet van de muren afgebikt worden. Twee mannen uit onze groep storten zich er vol op. De vader van Baltaraman bemoeide zich in het begin van de week overal mee. Om gek van te worden. Maar, in de loop van de week hebben we zijn vertrouwen gewonnen. Hij zag onze inzet en hoe we als idioten tekeer gingen. Op woensdag was er een glimlachje en op vrijdag zat hij vrolijk zwaaiend op zijn patio. Bijzonder dat het vertrouwen in enkele dagen kan ontstaan. Andersom leerden wij ook niet te snel te oordelen. Toen wij namelijk op woensdag voor de tweede dag bij Baltaraman kwamen werken hadden wij het idee dat hij net uit bed kwam. In onze pauze hadden wij het er met onze teamleider over. Zijn reactie: ‘vraag het maar eens, gewoon doen!’ Wat bleek, hij had een nachtdienst gedraaid om met ons overdag aan zijn huis te kunnen werken. Hij had net even kunnen slapen voordat wij aankwamen. We kregen diep respect voor deze man. Geen wonder dat hij er zo vermoeid uitzag.

IndiaHabitatForHumanity

Een vriendelijke zwaai vol vertrouwen

IndiaHabitatForHumanity16

Er wordt keihard gewerkt

IndiaHabitatForHumanity18

Barbara is inmiddels een ervaren metselaar

Metselen met z’n allen
Op de laatste dag stond Baltaraman ons op te wachten. De stijger stond klaar (we moesten de bovenkant van de muur nog metselen) en het specie was al gemengd. Zoon, dochter en vrouw stonden paraat. Hij wilde graag en wij wilden nog veel liever. Buiten verwachting kregen wij de voorgevel af. We hebben zelfs grapjes gemaakt en een glimlach op zijn gezicht gezien! Nu is het nog voornamelijk de afwerking wat zij zelf nog moeten doen.

IndiaHabitatForHumanity26

Trotse metselaars

Waardevol contact
We werden uitgenodigd door de lokale jeugd voor een volleybalwedstrijd. Natuurlijk doen we dat. We waren toch al zeiknat van een dag bouwen dus deze inspanning kan er ook nog wel bij!! Bij 30-35 graden en een hoge luchtvochtigheid zweet je namelijk al van alleen ademhalen! De scholen waren na 16.00 uur uit dus het werd steeds drukker en gezelliger op het veld. Per dag wordt het moeilijker om terug naar het hotel te gaan. Het is zo leuk om contact met de dorpsbewoners te maken. Zij zijn zo nieuwsgierig naar ons en wij weer naar hun. We spelen gezellig een spelletje of dollen met de kleintjes. Wij maken foto’s en zij willen kijken. Onbeschrijflijk hoeveel dit contact waard is.

IndiaHabitatForHumanity19

Het dorp loopt uit voor een partijtje volleybal

IndiaHabitatForHumanity22

Het team

IndiaHabitatForHumanity20

En er wordt trots geposeerd

IndiaHabitatForHumanity21

Prachtige jongedames

Tussendoor naar school
Op donderdag werken we weer een dag met z’n allen compleet, wat ook erg leuk is. De sfeer in het team is top. We zijn zo aan elkaar gewaagd! De oom van Go, Kassi helpt al de hele week. Deze middag is hij ziek en gaat naar huis. Nu is het aan ons om zelf beton te mengen, wat hij de hele week heeft gedaan. Het gaat ons goed af en we krijgen complimenten. Nu kunnen we gewoon doorgaan de pilaren te storten waar we al mee bezig waren. Ook brengen we deze dag een bezoek aan een schooltje een dorp verderop. Onbeschrijflijk. Het enthousiasme van de kinderen laat je smelten. Hier hebben we een optreden gegeven en de act ‘hoofd, schouders, knie en teen’ achtergelaten. Wie weet zingen ze het nog als we over 5 jaar terug zouden komen… Met hernieuwde energie van deze ervaring gaan we weer aan de slag.

IndiaHabitatForHumanity23

Enthousiast ontvangst bij de plaatselijke school

Op vrijdag heeft Go drie metselaars geregeld, dus op de laatste dag worden nog even flink wat muren gemetseld door ons team. Ook het deel van ons team die daar de hele week geholpen hebben heeft een voldaan gevoel. We zijn ver gekomen deze week. Onze laatste lunch in het dorp is met de huiseigenaren met wie we gewerkt hebben. Het afscheid zal moeilijk worden…

Heb jij wel eens een vrijwilligersreis gemaakt of overwogen? Ik heb het al jaren in mijn hoofd, Barbara haar verhaal inspireert mij! Tijd om het eens waar te gaan maken…?

Lees hier alle verhalen over deze vrijwilligersreis India van Habitat for Humanity.

Advertenties
Categorieën: Bewust reizen, Vrijwilligersreis | Tags: , | Een reactie plaatsen

Berichtnavigatie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

%d bloggers liken dit: